Column dec. 2013: "Banken"

 

 

Uit de "Wenakker" GroenLinks ledenblad provincie Groningen December 2013

bldz.: 11 Column: "Banken"

 

De opa van mijnheer Jansen ontving zijn salaris wekelijks in het café.

Dit omdat zijn baas een deal had met de café eigenaar die er op hoopte dat

een deel van dat geld gelijk verdronken werd. De vader van mijnheer Jansen

kreeg toen hij jong was zijn loon in een envelop bij de afdeling personeels-

zaken.

In de jaren zestig kreeg de vooruitgang ook vat op de uitbetaling van lonen

en werd iedereen v e r p l i c h t een Bank- of Girorekening te openen.

Niet alleen was dat veiliger (er hoefde geen zak geld meer naar het bedrijf

te worden gebracht- en je had zelf ook niet zoveel geld in huis), het was

ook voordeliger (want je kreeg r e n t e op de lopende rekening) en handiger

(want je kon nu zaken als huur en gas vanaf de bankrekening betalen).

 

Toen de rente op de lopende rekening werd afgeschaft zag de oude

mijnheer Jansen zijn wantrouwende verwachting dat die rente niet meer dan

een l o k k e r t j e was geweest bevestigd. Nu hadden de Banken door de

uitbetaling van de lonen op een Bank- rekening de beschikking over talloze

miljoenen en gaven daar geen vergoeding meer voor. Hij maakte ook nog

mee dat de Banken van hun monopoliepositie m i s b r u i k maakten door

geld te vragen voor een pasje om je eigen geld van je eigen rekening te

mogen halen.  Daar kwam uiteindelijk tijdens zijn leven ook nog een drie-

maandelijkse rekening bij voor het hebben van een rekening.

 

De jonge mijnheer Jansen was wat minder wantrouwend van aard dan zijn

vader, maar hij heeft bijgeleerd. Inmiddels is iedereen door Banken en over-

heid gedwongen bankzaken via internet te regelen. Eerst onder het motto dat

het handig was (geen gedoe met overschrijfkaarten en acceptgiro's, geen

wandeling naar de brievenbus), maar inmiddels is het niet zo handig meer.

De banken zijn niet in staat gebleken om betalen via internet afdoende te

beschermen tegen de misdaad - altijd op zoek naar nieuwe kansen - maar

leggen de verantwoordelijkheid daarvoor volledig bij de klant. Zij sluiten de

ogen voor het feit dat mensen feilbare en goedgelovige wezens zijn die zich

laten verleiden hun beveiligingscodes aan een aardige mijnheer aan de

telefoon door te geven en vervolgens hun rekening geplunderd zien. Als je

geluk hebt betracht de Bank coulance en krijg je je geld terug, maar

standaard moet je zelf de kosten dragen.

 

Terugblikkend vindt mijnheer Jansen dat er in al die zaken misschien geen

sprake was van vooropgezette plannen, maar wel van het doorschuiven van

problemen naar consumenten die geen enkele keuze hebben omdat ze niet

meer terug kunnen.

 

Henk de Weerd